Humanimal
Vision
Inspiratiebronnen
Wat zijn mijn bronnen van inspiratie? Dit zijn de opleidingen, dieren, personen en boeken die ik ben tegengekomen op mijn pad. Zij voeden mijn ziel en maken een groot deel uit van mijn manier van werken.
Oma
Ik ben acht en breek mijn been. Na een half jaar lukt het me nog steeds niet om weer op het been te gaan staan, ondanks bezorgde pogingen van mijn ouders om me aan het lopen te krijgen.
Dan komt mijn oma. Ze luistert naar me, en heeft het niet over wat normaal en abnormaal is. Later nodigt ze me zonder enige druk of dwang uit met haar een wandeling te gaan maken in de tuin.
Mijn oma heeft me geholpen weer op eigen benen te gaan staan door zich niet op resultaten te focussen, maar op mij en mijn proces. Deze open en liefdevolle houding naar de ander die zij mij toonde neem ik tot de dag van vandaag mee in mijn gesprekken.
Dieren
Als mensen zijn we op een bepaalde laag nog steeds dieren, en dat is wat dieren mij laten zien. Ze spiegelen me het belang van aandacht en respect voor mijn lichaam. Het lichaam dat in onze maatschappij zo vaak als een compleet vanzelfsprekend instrument wordt gebruikt.
Ik zet regelmatig de kracht van paarden in tijdens individuele sessies, supervisietrajecten en workshops. Zij spiegelen feilloos je lichaamstaal; een taal waar je je zelf vaak niet bewust van bent. En dat kan je bijvoorbeeld heldere inzichten geven in de effecten van je leiderschapsstijl.
Opleidingen en trainingen
Lichaamswerk
De grootste charme van emotioneel lichaamswerk vond ik in 1984 dat de mens als geheel werd bekeken. Ik leerde mijn geschiedenis, emoties en denken door de bril van het lichaam te bekijken, en ontdekte vele dwarsverbanden.
k leerde over de taal van het lichaam, de basis van ons bestaan. In de supervisie luister ik niet alleen naar je woorden, maar ook naar de expressie van je lichaam.
Supervisie en coaching
‘Hoe je kijkt maakt wat je ziet en min of meer wat je doet of laat’. Deze zin komt van Ynse Stapert, directeur en docent op de opleiding VO ‘supervisie en andere begeleidingsvormen’ die ik heb gevolgd. De zin inspireert mij tot op de dag van vandaag in mijn werk als supervisor en coach en benadrukt waar het om gaat in supervisie: leren zien op welke manier je naar de wereld kijkt.
Kernkwadranten
De training in Kernkwadranten heeft mij geleerd dat we ‘irritante mensen’ nodig hebben om te zien wat we nu nog niet durven leven.
Zoals in het voorbeeld hieronder: ik kan niet goed tegen starheid, dat is mijn ‘allergie’. Maar het zijn ook juist deze mensen die me eraan kunnen herinneren dat enige structuur in mijn soms overmatig flexibele leven geen kwaad kan…
Familie-opstellingen
Ik heb veel respect gekregen voor de ongelofelijke levenskracht die wij inzetten om de loyaliteit van het familiesysteem in stand te houden – zozeer dat we bereid zijn de prijs hiervoor te betalen in de vorm van verstrikking en ziekte.
Je kunt je eigen levenskracht pas bewust inzetten als je weet waar je hem tot nu toe voor hebt ingezet. Voordat je zaken kunt loslaten is het eerst van belang dat je kijkt naar wat je vasthoudt. Wat was daar vroeger het belang van? Opstellingen –kleine of grote - kunnen hier een glashelder inzicht in geven.